วันเวลาเดินเร็ว

เผลอนิดเดียวก็จะสิ้นเดือนอีกแล้ววันเวลาเดินเร็ว หรือ เราเดินช้าเองก็ไม่รู้ ช่วงอาทิตย์ก่อนก็เดินทางไปร่วมงานวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีกับวิถีชีวิตเมืองในหมอก ครั้งที่ 7 ระหว่างวันที่ 15 - 17 กุมภาพันธ์ ณ โรงเรียนห้องสอนศึกษา จังหวัดแม่ฮ่องสอน มีหลายหน่วยงานร่วมมือกัน เช่น สวทช. (NECTEC และ BIOTEC ) KMUTT SIRS KNIT กลุ่มโรงเรียนในจังหวัดแม่ฮ่องสอน และหน่วยงานอื่นๆ ที่ไม่ได้กล่าวถึง เดิมทีชื่องานว่า "วิทยาศาสตร์กับวิถีชีวิตเมืองสามหมอก" เพิ่งจะมาเปลี่ยนตอนครั้งที่ 6 ผมเองก็เพิ่งจะได้เข้าร่วมเป็นครั้งแรกก็ประทับใจในการต้อนรับของคณะครูในกลุ่มโรงเรียนในจังหวัด ถึงแม้โรงเรียนไม่ได้เป็นเจ้าภาพแต่ก็ช่วยกันอย่างเต็มที่ บรรยากาศในงานโดยทั่วไปจะประกอบด้วยกิจกรรมการประกวดโครงงานวิทยาศาสตร์ การแข่งขันหุ่นยนต์ การแข่งขัน Search ข้อมูลทาง Internet โดยมีรถฉุกเฉินของ NECTEC ไปจอดแสดงและให้บริการ Internet ไร้สายภายในงานด้วย การแข่งขันทักษะการพูดทางวิทยาศาสตร์ แข่งขันตอบปัญหา แข่งขันทักษะกระบวนการคิดเชิงวิทยาศาตร์ แข่งขันแข่งขันวาดภาพทางวิทยาศาสตร์ แข่งขัน Science Show แข่งขันละครทางวิทยาศาสตร์ แข่งขันลินุกซ์ทะเล แข่งขันลินุกซ์ซิส และ การเสวนาในหัวข้อต่างๆ ตัวผมเองได้มีโอกาสเข้าไปเข้าไปร่วมในส่วนของการแข่งขันลินุกซ์ทะเล และ ลินุกซ์ซิส และได้เจอน้องๆ ที่เข้ามาแข่งขัน NLC ที่ใน กทม. ด้วยซึ่งกลุ่มนี้ได้ที่ 1 ในสนามนี้ไปครอง ปีหน้าก็หน้าจับตากลุ่มจากแม่ฮ่องสอน เพราะมีการติวและซ้อมกันดีมาก ผมออกโจทย์ง่ายไปหรือเปล่าก็ไม่รู้ เพราะดูแล้วน้องๆ ทำกันได้ทุกคน ติดตั้งคล่อง ปรับแต่งก็กล้วยๆ ต้องรอลุ้น NLC ปีหน้าละครับ ภูมิภาคอื่น มีหนาว แฮะๆ ภาพบรรยากาศดูได้ที่ Gallery และ Gallery ของ Dr.ศุภกร ครับ

ส่วนรูปการแข่งขัน NLC 7 เพิ่งได้มาก็นำมาให้ชมกันที่ Gallery เหมือนกันครับ

การได้ร่วมกิจกรรมต่างๆ กับคนเก่งๆ หลายๆ ครั้งทำให้ผมได้เปิดวิสัยทัศน์มากขึ้น รู้จักอะไรๆ มากขึ้น และทำให้รู้สึกว่าตัวเองยังต้องรู้อะไรอีกมากมายสิ่งที่เรารู้นั้นมันยังน้อยเกินไป ทำให้หลายๆ ครั้งความคิดและมุมมองมักจะเปลี่ยนไปเมื่อได้ข้อมูลที่มากขึ้น ได้สัมผัสกับบุคคลที่เราเคยได้ยินแต่ชื่อ ได้ยินที่คำเล่าอ้าง แต่เมื่อได้ทำงานร่วมกันก็ทำให้ได้เห็นอะไรดีๆ หลายอย่างที่เรามักไม่ค่อยได้ยินในวงสนทนาอื่นๆ และหลายครั้งทำให้ผมรู้สึกสังคมของคนเรานั้นมีข่าวลือเยอะมาก และข่าวลือนั้นมักจะไม่ค่อยเป็นข่าวดีนัก สังคมของวันนี้ที่เป็นอยู่อย่างนี้เพราะเราคนในชาติไม่ไว้เนื้อเชื่อใจกันมองประโยชน์ด้านเดียวเป็นสำคัญ คิดไปเองเสียว่าคนอื่นก็ไม่ต่างจากตน ถ้าเราคนไทยไว้ใจกันมากกว่านี้อะไรๆ ก็คงดีขึ้น คิดแล้วช่างเหนื่อยใจเหลือเกิน....

Waddee ka P'Choke, Time gone by very fast i agree. I already visited this garally. It makes me think of my high school time. We have this compettition also and it was fun. When I think back of my science project at that time, i always think of how can i and my friends used our bare hands extracting the oil from rubber tree' seed with HEXANE. It was very dangerous and no one have any idea how dangerous hexane is. Until i ccome to study my Master in Canada,before start doing the experiment. Students were trained about how to read the label of the chemical, what is the protection, health effect, and how to dispose them. I think Thailand should educate students about this kind of thing too, not just use the chemical. And chemical is never disposed into the lab' sinks which can contaminate the water and land, unlike what we had done in the past at our univeristy or school (always dump into the sink..then it go to sand & water and finally come into our boday again). he he he....probably too much talking.... Bye ka.
Submitted by Anonymous on Fri, 23/02/2007 - 03:18.